Wat zit er achter de voordeur?

Onlangs was ik op zoek naar afbeeldingen over community building en kwam ik dit plaatje tegen.
Dit is de manier hoe ik graag naar de stad en de buurt kijk. Het gaat hier niet over organisaties, projecten en systemen maar over de mensen die er wonen. Het is reuze interessant wat er ‘Achter de voordeur’ zit aan talenten, capaciteiten en interesses.

Bron: National Development Team for Inclusion (NDTI)

Het is jammer dat mijn tekentalent niet ontwikkeld is, want anders had ik nu ook zo’n plaatje gemaakt. Ik ken zoveel mensen die op een bijzondere manier een bijdrage leveren:

  • gaat wekelijks wandelen met de buurvrouw die MS heeft
  • weet alles over de historie van de stad

    We zijn allemaal Wally…

  • is actief voor de reuma patiëntenvereniging
  • organiseert muziek evenementen
  • runt een buurthuis
  • is goed met sociale media
  • is stadsdichter
  • heeft een Straatbieb
  • ruimt zwerfafval op
  • is taalmaatje
  • heeft groene vingers
  • organiseert huiswerkbegeleiding

En ga zo maar door…..

Hoe rijk zijn we als we op deze manier naar onze stad of buurt kijken. En hoe uitnodigend om ook jezelf op deze kaart te zetten, hoe groot of hoe klein jouw bijdrage ook is. Een ‘Waar is Wally’, maar nu zijn we allemaal Wally, want iedereen is bijzonder!

Tegenwoordig hebben we hier handige online platforms voor. Op goudabruist.nl kan iedereen een profiel aanmaken en daar organisaties en activiteiten aan koppelen en op de website goudvoorelkaar.nl wordt vraag en aanbod van vrijwilligers aan elkaar gekoppeld. In bijna elke gemeente zijn wel dit soort online platforms te vinden.

Toch is het leuk om gewoon eens met elkaar zo’n ‘talentenkaart’ te maken. In het verleden hebben we met Gouda Bruist een initiatievenkaart gemaakt. Lekker samen in de weer met kwasten en verf.

Het maken van dit soort kaarten is onderdeel van Asset Based Community Development (ABCD). Wie een community op wil bouwen, gaat eerst op zoek naar de ‘assets’ (kwaliteiten) in de buurt, die onder andere bestaan uit individuele talenten en vaardigheden van bewoners. ‘Everyone has gifts’ is een van de uitgangspunten van ABCD.

Ook in de BRUISmethode ligt het startpunt altijd bij het potentieel wat al aanwezig is. Van daaruit kun je gaan bouwen en verbinden.

Het samen maken van zo’n kaart is een mooie manier om nog meer talenten te ontdekken. Ik denk dat ik begin bij de tekenaars……

Heleen van Praag is community builder bij de Ideeënbrouwerij en auteur van Bruisen, Brouwen, Binden! – handboek voor lokale community builders. Zij schrijft regelmatig blogs over community building.
Abonneren kan via deze link
Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , , , , | Een reactie plaatsen

Samen leren werken

Hoe kan de gemeente beter omgaan met initiatieven uit de stad? En wat kunnen ambtenaren en initiatiefnemers leren van elkaar?

Een van de adviezen die ik her en der tegenkom in aanbevelingen aan ambtenaren is: ‘Neem de burger serieus.’ Ik vind het een raar advies. Het werk dat de gemeente doet staat ten dienste van de inwoners. Hoe zou je dit kunnen doen zonder hen serieus te nemen?

Het is interessanter om te bekijken hoe je serieus en constructief met elkaar kunt samenwerken. Dat doet de gemeente Utrecht waar initiatiefnemers en ambtenaren aan nieuwe vormen van samenwerking werken in het leertraject Samen leren en werken aan de stad.

Afgelopen vrijdag volgde ik een workshop hierover tijdens de Dag van de Lokale Democratie. Als casus gebruiken we het bewonersinitiatief om de Oosterspoorbaan om te vormen tot een stadspark. In een rollenspel ga ik hierover als bewoner met de gemeente in gesprek.

In de eerste ronde gebeurt dat zonder voorkennis. In de tweede ronde van het spel krijgen we de opdracht om onderstaande leerpunten uit het traject toe te passen:

  • Werk vanuit gelijkwaardigheid. Bekijk wat gemeente en initiatiefnemer voor elkaar kunnen betekenen. Praat over wat er wel kan.
  • Kies voor vertrouwen en investeer in een duurzame relatie. Kijk eens door elkaars bril naar de situatie. Ga bijvoorbeeld als initiatiefnemer op de stoel van de vergunningverlener zitten. Wat vind je dan van het initiatief? En leef je als ambtenaar in, in het perspectief van de inwoner die al zijn energie en tijd stopt om een project voor elkaar te krijgen.
  • Zorg voor direct contact. Stuur niet alleen mails, maar spring op de fiets, bezoek bijeenkomsten en bel elkaar. Laat het ook weten aan elkaar als er geen voortgang is.
  • Wees helder over rollen en verantwoordelijkheden. Breng het krachtenveld in beeld. Benoem waar je goed in bent, wat je wilt bereiken en wat je wilt doen.
  • Ga open en eerlijk met elkaar in gesprek.

Je merkt dat je met deze uitgangspunten sneller tot elkaar komt.

Naast deze leerpunten zijn er aanbevelingen waar de gemeente Utrecht nog verder aan werkt.

Een mooi idee is de ‘ontknoping’, een tafel waar snel knopen doorgehakt worden. Zodat duidelijk is wat initiatiefnemers wel en niet van de gemeente kunnen verwachten.

Ook wordt binnen de gemeente onderzocht hoe de maatschappelijke waarde meegewogen kan worden bij initiatieven.

Hier wordt ‘serieus’ samengewerkt en hopelijk kunnen we hier in de toekomst nog meer van leren.

Heleen van Praag is community builder bij de Ideeënbrouwerij en auteur van Bruisen, Brouwen, Binden! – handboek voor lokale community builders. Zij schrijft regelmatig blogs over community building.
Abonneren kan via deze link
Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , | Reacties uitgeschakeld voor Samen leren werken

Community building met de 7 principes van ABCD

Wat kunnen we leren van ABCD?

ABCD staat voor Asset Based Community Development en is in de Verenigde Staten ontwikkeld door John McKnight en Jody Kretzmann als aanpak voor gemeenschapsvorming in buurten. Doel is zoveel mogelijk zelfsturing van lokale gemeenschappen, want ABCD gaat ervan uit dat gemeenschappen/buurten in staat zijn om de meeste problemen en vragen waarmee ze geconfronteerd worden zelf op te lossen.

De ‘assets’ van een wijk bestaan uit:

  • vaardigheden en talenten van individuele bewoners
  • kracht van lokale verenigingen
  • mogelijkheden van organisaties en bedrijven als partners
  • lokale fysieke en economische kansen
  • gedeelde verhalen, cultuur en geschiedenis van de buurt.

Jim Diers heeft jarenlang ervaring met toepassing van ABCD in Seattle. Hij is hoogleraar sociaal werk en reist over de hele wereld om lezingen en cursussen te geven over ABCD. Hij geeft ook regelmatig workshops in Nederland en het is een plezier om hem te ontmoeten. Een hartelijke en bevlogen man, met een aanstekelijk enthousiasme.

In een filmpje op YouTube geeft hij uitleg geeft over de 7 principes van ABCD.

De principes herken ik in het werken met de BRUISmethode. Welke pas jij toe in je werk of de initiatieven waar je mee bezig bent?

Ontmoeting met Jim Diers tijdens de ABCD Popeldag 2016

Hieronder een vrije vertaling van de 7 principes van ABCD:

  1. Plezier als motor om samen te werken:
    Hoe kun je verwachten dat mensen naar vergaderingen komen als ze hun tijd ook kunnen doorbrengen met televisie kijken of Facebook. Deelname aan community activiteiten moet vooral leuk zijn. Eén van de gevleugelde uitspraken is dan ook: ‘Why have a meeting, when you can have a party.’
  2. Begin bij de mensen zelf
    Ga als community builder naar bewoners toe, naar hun straat of buurt. Praat hun taal en sluit aan bij hun cultuur. Sluit je aan bij hun netwerken en verenigingen in plaats van ze in jouw netwerk te willen krijgen. Vraag naar hun wensen, interesses en ideeën. Benader mensen op verschillende manieren en bouw een relatie op.
  3. Zichtbare resultaten
    Bewoners moeten ervaren dat hun collectieve bijdrage een verschil maakt, dat het daadwerkelijk zin heeft om te participeren. Als ze kleine successen behalen is dit een stimulans om door te gaan en grotere uitdagingen aan te pakken.
    ‘People are never going to work on big issues if they don’t think they even can make change in their own block.’
  4. Focus op talenten en capaciteiten, niet op tekortkomingen
    We labelen mensen voortduren op wat er ontbreekt: werkloos, eenzaam, gehandicapt, arm, kwetsbaar. Hierdoor worden ze klanten van de verzorgingsstaat in plaats van bewoners die een bijdrage kunnen leveren aan de gemeenschap.
    Jim Diers: ‘Everybody has gifts’.
    Hij maakt onderscheid tussen 3 soorten bijdragen:
    – hoofd: kennis en ervaring
    – handen: vaardigheden
    – hart: passies, interesses, dromen
    Een gemeenschap ontstaat als mensen kunnen halen en brengen.
  5. Collectief leiderschap
    ‘Lead by stepping back’.
    Als community builder maak je ruimte voor anderen om taken op zich te nemen. Dit betekent dat je accepteert dat niet alles op jouw manier gaat.
  6. Waardeer actieve bewoners
    Er zijn onzichtbare helden die bergen werk verzetten voor de gemeenschap. Zet actieve bewoners in het zonnetje. Dit stimuleert hen om door te gaan en inspireert anderen.
  7. Deel verhalen
    Wat hebben mensen kunnen bereiken in hun buurt met inzet van aanwezige talenten en middelen? Hoe hebben ze dit aangepakt en tot een succes gemaakt? Het draait in de communicatie te vaak om cijfers terwijl verhalen veel meer zeggingskracht hebben en anderen kunnen inspireren om het voorbeeld te volgen.

Wil je meer weten over ABCD? Veel informatie is te vinden op de Engelse website nurturedevelopment.org. In Nederland is er de groep wijzijnabcd.nl die leert van en met elkaar hoe de principes van ABCD toegepast kunnen worden. Op 30 juni is er een ‘ABCD Popeldag’ in Diepenheim voor iedereen die werkt/ wil werken met ABCD.

Heleen van Praag is community builder bij de Ideeënbrouwerij en auteur van Bruisen, Brouwen, Binden! – handboek voor lokale community builders. Zij schrijft regelmatig blogs over community building.
Abonneren kan via deze link
Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , | Reacties uitgeschakeld voor Community building met de 7 principes van ABCD

Mag ik dan bij jou

Een mooi voorbeeld van verbinding was de Arabische muziek- en filmavond afgelopen vrijdag in theater Concordia in buurgemeente Haastrecht.

De zaal zit werkelijk bomvol. Op het laatst worden snel nog wat stoelen bijgeplaatst om iedereen van een zitplaats te voorzien. Initiatiefneemster Marielle Azim is er met hulp van Krimpenerwaard intercultureel en theater Concordia in geslaagd een gemêleerd publiek aan te trekken met ongeveer evenveel mensen van Nederlandse als van Arabische herkomst. Het is warm in de zaal en de sfeer draagt daar aan bij. Op het programma staat een optreden van de Syrische zangeres Shaza Hayek.

Zij zong in de opera van Damascus en kwam twee jaar geleden naar Nederland. Het publiek klapt mee en na elk nummer krijgt zij een daverend applaus. De tekst is voor ons onverstaanbaar maar de sfeer en emotie komt binnen.
De Nederlandstalige helft van de zaal wordt nog dieper geraakt als ze ‘Mag ik dan bij jou’ van Claudia de Breij in het Nederlands zingt. Alles komt samen in dit nummer: het verbinden van twee landen en twee werelden, de troost voor hen die gevlucht zijn uit hun thuisland, de ontroering van het liedje en de gevoelige manier waarop Shaza dit zingt met haar zware accent en arabeske toonbuigingen. De avond kan niet meer stuk.

Na het muziekoptreden kijken we samen naar de Arabischtalige en Nederlands ondertitelde film the Idol. The Idol vertelt het waargebeurde verhaal van Mohammed Assaf, de Palestijnse zanger die in 2013 zijn droom werkelijkheid zag worden toen hij de talentenjacht Arab Idol won. De nu 25-jarige Assaf reisde vanuit het vluchtelingenkamp in de Gazastrook naar Egypte om mee te doen aan het televisieprogramma. Het kostte hem twee dagen om ongezien door grenscontroles te komen. Daardoor was hij te laat voor de audities. Toen Assaf in de lobby van het hotel begon te zingen, werd besloten dat hij alsnog auditie mocht doen.
Een ontroerende film die qua sfeer wat weg heeft van ‘slumdog millionaire’. Behalve door de inhoud van de film word ik ook hier geraakt door de spontaniteit waarmee het publiek van Arabischtalige herkomst reageert op de film. Als Mohammed Assaf steeds verder komt in de finale rondes wordt steeds vaker geklapt en meegezongen. Wat zijn wij als Nederlanders toch stijfjes, constateren we na afloop.

Een prachtig initiatief, deze interculturele Arabische avond. Muziek verbindt. Houd je zakdoek klaar en luister via You Tube naar de vertolking van Shaza Hayek van Mag ik dan bij jou.

Heleen van Praag is community builder bij de Ideeënbrouwerij en auteur van Bruisen, Brouwen, Binden! – handboek voor lokale community builders. Zij schrijft regelmatig blogs over community building.
Abonneren kan via deze link

 

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Mag ik dan bij jou

Zo kan het ook

deel 2 Familieparticipatie en communitybuilding in het verpleeghuis

In een eerder blog Zo kan het niet langer, schreef ik over het gebrek aan verbinding tussen bewoners, familie en verzorgers, op de verpleeghuisafdeling waar mijn moeder verbleef.
Hoe zorg je dan voor meer verbinding en saamhorigheid? Dat blijkt verrassend eenvoudig te zijn.

De eerste ontmoeting
Eind november 2016 heb ik voor de familie een ideeën- en ontmoetingsbijeenkomst georganiseerd. Op deze avond waren we alleen met de familie- en mantelzorgers bij elkaar en enkele mensen van de zorg. Dus zonder de bewoners zelf. Het verpleeghuis zorgde voor een ruimte en voor koffie en thee.
De zorgcoördinatoren waren blij verrast over de hoge opkomst. Dat hadden zij nog niet eerder meegemaakt. Volgens mij komt dat, omdat de uitnodiging kleinschalig en persoonlijk was. Mensen voelen zich dan eerder aangesproken.
Het werd een mooie bijeenkomst. De meeste bewoners die op de afdeling verblijven zijn dementerend. Tijdens de kennismaking hoorden we van de familie wat iemand deed en hoe iemand leefde voor hij ziek werd. Dat leverde verrassende en ontroerende verhalen op.

Ideeën brouwen
Daarna gingen we met elkaar ideeën brouwen over de volgende vragen:
– hoe raken we als familie meer betrokken/ meer thuis op de afdeling?
– hoe maken we het prettiger voor de bewoners?
– hoe kunnen we zelf een steentje bijdragen?
Verschillende mensen merkten op dat er vanuit het verpleeghuis al veel activiteiten georganiseerd worden voor de bewoners. Een compliment dus voor de zorg!

Kleine initiatieven
Tijdens de avond zijn verschillende ideeën geopperd en inmiddels al opgepakt:
– een tante die liedjes zingt met de bewoners
– ophangen van vogelhuisjes met vogelgeluiden
– een map met een A4 van elke bewoner met foto’s en een beschrijving van diens werk, hobby’s, activiteiten en de familiesituatie. Iedereen kan de map bekijken en een kopie van het blad hangt in de kamer van elke bewoner. De verzorgenden hebben daardoor meer aanknopingspunten voor een gesprek of activiteit.
Ook zijn er ideeën om gezamenlijk te gaan wandelen, een platenspeler mee te nemen en platen te draaien, spelletjes te doen en een snoezelkamer in te richten.

Online communicatie platform
Een wens die iedereen deelde was om de onderlinge communicatie te verbeteren op de afdeling. Hier is nu ook een goede oplossing voor. We gebruiken het online systeem familienet.nl. Het is mooi als de zorginstelling Familienet faciliteert, maar je kunt dit ook als particulier in gebruik nemen, tegen relatief lage kosten. Familienet is opgezet voor het familie- en zorgnetwerk rond een ‘cliënt’, maar we hebben ontdekt dat het ook te gebruiken is voor het familie- en zorgnetwerk rond een afdeling. We kunnen nu gemakkelijk berichten, foto’s en activiteiten met elkaar delen.

BRUISmethode voor community building
Het model uit de BRUISmethode voor community building blijkt ook hier goed te werken. Met die ene bijeenkomst hebben we alle vier de elementen gecombineerd (zie afbeelding). Er was een ontmoeting met ideeën. Dit heeft geleid tot initiatieven en een online ontmoetingsplek. En van het een komt weer het ander, een systeem, dat zichzelf verder organiseert.

Wat daarnaast helpt is dat de zorgcoördinatoren familieparticipatie een warm hart toedragen en alle mogelijke steun verlenen.

‘Zo kan het niet langer’, wordt nu ‘Zo kan het ook’.

Meer weten? Bestel Bruisen, Brouwen, Binden! – handboek voor lokale community builders of neem contact op met heleen@ideeenbrouwerij.nl

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Zo kan het ook

Dit jaar gaan we samen de kerstboom versieren

ideeën voor een bruisende bewonerscommissie

Bewonerscommissies van wooncomplexen hebben het lastig. Activiteiten komen vaak op dezelfde schouders neer. Hoe vind je meer mensen om de kar te trekken? Hoe maak je het werk voor de commissies lichter?

Deze vraag staat centraal bij de workshop ‘Bruisende Bewonerscommissie’ die ik op 22 november jl. begeleid voor Omnia Wonen in Harderwijk. Het programma is onderdeel van het jaarlijkse overleg met de commissies. In de ochtend is iedereen door Omnia bijgepraat over nieuwe ontwikkelingen. ‘s Middags gaan we ‘bruisen’.

Tijdens de interactieve workshop worden successen, tips en ideeën uitgewisseld. Wat zijn de belangrijkste leerpunten? En wie bedenkt het mooiste idee?

Sociale inslag
Bewonerscommissies zijn ooit gestart als gespreks- en inspraakpartner van de woningbouwcorporatie rond fysieke onderwerpen als renovatie en beheer. In de praktijk zijn de meeste commissies juist actief met het organiseren van sociale activiteiten.
‘Denk ook aan de stenen,’ zegt Han van der Heide van bewonersvereniging Thijmhof. Dit advies lijkt aan dovemans oren gericht.
Ook Minke Pieters, adviseur Mens & Buurt van Omnia Wonen verbaast zich erover hoe sociaal gedreven de meeste commissies zijn: ‘Hier moeten we nog iets mee, als corporatie. ‘

Vergaderen
In het begin van de middag zorgt het ontmoetingsspel ‘kennismakingsbingo’ voor de nodige levendigheid en interactie. Een uitnodiging om na te denken over het verloop van vergaderingen en bijeenkomsten. Hoe zorg je dat iedereen actief betrokken is en dat het behalve interessant ook plezierig en gezellig is? Hoe kun je minder vergaderen en meer bruisen of zoals community builder Jim Diers zegt: ‘Why have a meeting, when you can have a party?’
img_2431-2

 

 

 

Netwerk
Kun je het idee loslaten dat iedereen die iets doet, meteen actief moet toetreden tot de commissie? Uiteindelijk heeft dat meer effect.

Tips en ideeën:

  • Verzamel mailadressen van medebewoners en informeer en raadpleeg ze per mail over bepaalde zaken.
  • Gebruik sociale media om het netwerk te vergroten. Maak een Facebook pagina of groep aan of werk met whats app groepen.
  • Leg contacten met organisaties, bedrijven en de gemeente. In samenwerking is er veel meer mogelijk dan je denkt.
  • Benader mensen voor een concrete activiteit of klus.
  • Spreek mensen aan op hun talenten, ervaring en interesses. Of start met het inventariseren hiervan.
  • Een ideeënbrouwerij is een manier om achter die interesses te komen en mensen actief te betrekken.
    Bekijk wat dit kan opleveren in dit korte filmpje waarin Jan Overes van bewonerscommissie Groenhof in Waddinxveen vertelt wat de ideeënbijeenkomst twee jaar geleden heeft opgeleverd.

Deelnemers verlaten de workshop met nieuwe inspiratie en ideeën en elke commissie krijgt van de woningcorporatie een exemplaar van Bruisen, Brouwen, Binden – handboek voor lokale community builders.

De ideeënbrouwerij met de bewonerscommissies levert mooie ideeën op, waarbij het nieuw geleerde meteen wordt toegepast. Eén van de dames is het beu om alles zelf te doen en besluit het deze keer anders aan te pakken:
De commissie zorgt dit jaar voor een kerstboom in de centrale hal van het complex, maar niet voor de versiering. Alle 20 huurders worden uitgenodigd om hier zelf iets aan bij te dragen. Een prachtig idee: Samen de kerstboom versieren.

‘En als niemand helpt, blijft de boom groen, want we gaan niet meer trekken aan een dood paard….’

Heleen van Praag is community builder bij de Ideeënbrouwerij en auteur van Bruisen, Brouwen, Binden! – handboek voor lokale community builders. Zij schrijft regelmatig blogs over community building. Abonneren kan via deze link
Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , | Reacties uitgeschakeld voor Dit jaar gaan we samen de kerstboom versieren

Zo kan het niet langer…

over familieparticipatie en communitybuilding in het verpleeghuis

Ik heb al een paar keer op het punt gestaan iets te ondernemen maar nu weet ik het zeker. Hier moet iets veranderen.

Wat is er aan de hand? Mijn moeder is dement en zit al ruim 3 jaar in een verpleeghuis. Ze zit op een gesloten psychogeriatrische afdeling met 16 bewoners. Laatst sprak ik de vrouw van een van de bewoners tijdens een feest en ik vroeg haar, waar haar man was. Die was een maand geleden overleden! Ze was nu nog af en toe in het verpleeghuis om als vrijwilliger de andere bewoners te helpen. Ik condoleerde haar en verontschuldigde me, want dit voelde heel ongemakkelijk. Waarom had ik dat niet opgemerkt? Ik was iets minder vaak bij mijn moeder geweest afgelopen maand en ook een paar keer in de ‘tweede’ huiskamer. Kennelijk had ik niet goed opgelet en te weinig geïnformeerd naar de situatie op de afdeling.

Toch is hier meer aan de hand. Als je moeder in een verpleeghuis belandt, ben je vooral bekommerd om haar welzijn. Hoe gaat het met haar, kan ze hier wennen, zorgen ze wel goed voor haar? Je hebt contact met naasten die zich om haar bekommeren en met de verzorging en vormt een klein netwerk om haar heen. Voor dat netwerk rond mijn moeder hebben we ook een communicatiesysteem via een website, carenzorgt.nl. Dat werkt reuze handig. Je kunt afspraken in de gezamenlijke agenda zetten en berichten met elkaar delen. Zo blijft iedereen op de hoogte rond het wel en wee van mijn moeder en kunnen we dingen onderling bespreken of om hulp vragen. Zo heeft elke bewoner op de afdeling zijn eigen kringetje, hoewel sommige mensen nooit bezoek krijgen en het netwerk lijkt te ontbreken.

Omdat mijn moeder nu al langer op de afdeling verblijft, leer je ook de bewoners, familie en verzorgers wat beter kennen. Toch blijft het een merkwaardige gemeenschap, waar je noodgedwongen in bent beland. Ik weet dat er verpleeghuizen zijn waar de zorg kleinschaliger is georganiseerd. Bewoners verblijven in groepen van 8 en er wordt moeite gedaan om een huiselijke sfeer te creëren, door bijvoorbeeld samen te koken en aan een grote tafel te eten. Bewoners, familie en verzorgenden zijn dan automatisch wat meer betrokken op elkaar. Ze vormen een kleine community.

In ons verpleeghuis is het wat afstandelijker en er is geen mogelijkheid om eten te koken op de afdeling. In alle verpleeghuizen zijn de budgetten krap en staat de zorg onder druk. Er is dan ook juist behoefte aan familieparticipatie. Het hoofd zorgt van ons verpleeghuis zegt hierover: ‘Waar vroeger de verpleeghuiszorg gezien werd als het domein van de verzorgenden, zijn we er inmiddels gelukkig achter dat we niet zonder samenwerking met de familie kunnen.’

Vanuit de zorg worden inmiddels verschillende initiatieven genomen. Er zijn speciale familiedagen met gezamenlijke activiteiten, er zijn regelmatig muzikale optredens en onlangs was er een high tea op de afdeling. Ook worden mensen naar hun ideeën 14457529_1803024949967573_3784060611950430484_ngevraagd. Dat zijn goede ontwikkelingen, die ik alleen maar kan toejuichen. Maar de cultuur in het verpleeghuis verander je niet van de ene op de andere dag. Zodra je op de afdeling komt, betreedt je het domein van de verzorgenden. Dat zit soms in kleine dingen en dat voel je. Er is een scheidslijn tussen ‘zij’ en ‘wij’ en het gevoel dat je met elkaar, bewoners, verzorgenden en familie een community vormt, ontbreekt. Om hier verandering in te brengen heb ik een paar ideeën aangedragen bij onze zorgcontactpersoon.

Allereerst wil ik graag dat er iets verbetert aan de onderlinge communicatie, zodat we een bericht krijgen als er iemand op de afdeling is komen te overlijden. Dat moet toch vrij eenvoudig te regelen zijn.

Maar er zou meer gecommuniceerd kunnen worden. Bijvoorbeeld als er een activiteit is op de afdeling, waarbij mensen kunnen helpen. Misschien hebben we een ‘Carenzorgt’ website nodig voor de afdeling.

Ook zou het plezierig zijn als je elkaar iets beter kent en iets meer weet over de achtergronden van de bewoners. Aan hen zelf kun je het vaak niet vragen. Zo is er iemand op de afdeling die altijd heel beleefd is. Sinds ik weet dat hij purser was bij de KLM praat ik Engels tegen hem en praat hij in het Engels terug. Over een andere bewoner weet ik dat hij van tennis houdt en weer een ander heeft op de veiling gewerkt. Het helpt soms bij het maken van contact.

Ik heb voorgesteld een ontmoetings- en ideeënbijeenkomst te organiseren voor de familie. De zorg stelde voor om dit voor twee verdiepingen samen te doen, maar dat is nu juist niet de bedoeling. Voor de zorgverleners is dat misschien efficiënter, maar als familielid heb ik weinig te maken met die andere verdieping. Ik kom er nooit en ken er de mensen niet. Binnenkort overleg ik met de zorg over de opzet en een geschikt moment voor de bijeenkomst. Op weg naar familieparticipatie door te investeren in communitybuilding en wat warmere relaties binnen de eigen afdeling. Ik ben benieuwd of het gaat lukken, maar het lijkt me de moeite waard. Ik hoop in elk geval dat het bijdraagt aan mijn eigen gemoedsrust, zodat ik volgende keer adequaat kan reageren als ik iemand ontmoet die net haar man is verloren.

Heleen van Praag is community builder bij de Ideeënbrouwerij en auteur van Bruisen, Brouwen, Binden! – handboek voor lokale community builders. Zij schrijft regelmatig blogs over community building. Abonneren kan via deze link
Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , | Reacties uitgeschakeld voor Zo kan het niet langer…

Wie verzint een omgekeerde aanslag?

We lezen in de media dagelijks over gruwelijke aanslagen al dan niet met een terroristisch motief of door terroristen geïnspireerd. Steeds weer schrikken we van het extreme geweld op onverwachte plekken en momenten.
Dat doet mij verlangen naar ander nieuws. Toen de hele wereld verbijsterd was over de aanslagen van 11 september fantaseerde ik wel eens over een omgekeerde aanslag. Een positieve gebeurtenis die wereldwijd net zo veel impact heeft maar dan omgekeerd. Zijn er wel eens dit soort gebeurtenissen? Ik denk aan de val van de Muur. De hele wereld vierde feest over het einde van de Koude Oorlog. Of de vrijlating van Nelson Mandela na 27 jaar gevangenschap. Ook bij de verkiezing van president Obama en zijn ‘yes, we can’ speech kreeg de hele wereld kippenvel. Veel andere gebeurtenissen kan ik me niet voor de geest halen. Ja, je hebt natuurlijk de euforie over uitzonderlijke sportpresentaties tijdens de Olympische Spelen of een WK, maar dat is van een andere orde. Dat gaat niet over de overwinning van het goede op het kwade.

Kunnen we dan niet zelf een daad verzinnen? Een weergaloze, ontzagwekkende, wereldschokkende daad die iedereen doet smelten. Nu ik er over nadenk, zijn er You Tube filmpjes die viraal gaan en alle kijkers in ontroering brengen. Denk bijvoorbeeld aan het filmpje van de vader die zijn zoontje geruststelt na de aanslagen in Parijs. ‘Zij hebben geweren, wij hebben bloemen.’ Deze liefdevolle uitingen zijn vaak een reactie op heftige gebeurtenissen en geven ons hoop en troost.

Wie wat beter kijkt en zijn aandacht hierop richt, zal ontdekken dat de wereld bol staat van mooie, liefdevolle gebeurtenissen. Alleen halen ze de voorpagina’s (nog) niet. Dat heeft weer alles te maken met de traditionele media die belust zijn op sensatie en rampspoed. We hebben een gebeurtenis nodig die sensationeel en extreem is een ook nog eens onverwacht toeslaat. Gebruik je creativiteit en kom met een briljant idee….

Stiekem droom ik van een ‘lone sheep’, met een kleine psychische afwijking die al een jaar lang een aanslag voorbereidt en de wereld binnenkort achterlaat in een staat van ontroering en liefde.

Heleen van Praag is community builder bij de Ideeënbrouwerij en auteur van Bruisen, Brouwen, Binden! – handboek voor lokale community builders
Geplaatst in Geen categorie | Getagged | Reacties uitgeschakeld voor Wie verzint een omgekeerde aanslag?

Van wijkplatform naar community

Wijkplatforms van bewoners hebben soms moeite om nieuwe mensen te vinden, die een bijdrage willen leveren aan de wijk. Als je meer mensen wilt betrekken bij je wijk of buurt zal je ook open en uitnodigend moeten zijn voor nieuwe inbreng en nieuwe deelnemers.

Hoe creëer je een community waar mensen gemakkelijk bij aansluiten?

Zorg dat je online vindbaar en mensen zich aan kunnen melden. Dat kan bijvoorbeeld via een online nieuwsbrief, maar bij voorkeur ook via een community website of een Facebookgroep waar mensen zich persoonlijk aanmelden.

Organiseer bijeenkomsten of activiteiten waar mensen gemakkelijk in kunnen stappen, zonder dat ze meteen ergens aan vast zitten.
Bij Gouda Bruist gebruiken we methodes die ook op wijken toepasbaar zijn. Vijf keer per jaar organiseren we een Bruispunt. Dit is een open podium voor ideeën en initiatieven. We verwelkomen iedereen persoonlijk en maken gebruik van naamstickers, want dat maakt het ook voor nieuwkomers gemakkelijker om nieuwe namen te leren en mensen te ontmoeten. We variëren de onderwerpen. Dit trekt steeds weer nieuwe mensen, die specifiek op een onderwerp af komen. We variëren de locaties. Op nieuwe plekken komen ook weer nieuwe mensen af.

Bruispunt in Cultuurhuis Garenspinnerij 9 juni 2016

Bruispunt in Cultuurhuis Garenspinnerij 9 juni 2016

Het kan zijn dat mensen eerst online zijn ingestapt via de website van Gouda Bruist of Gouda Bruist op sociale media volgen. Dan is de stap naar een Bruispunt kleiner. Ook merken we dat mensen enthousiast zijn over Bruispunt en dit doorvertellen. De volgende keer nemen ze hun zus of vriend mee. Zo groeit de community.

De bijeenkomst is inhoudelijk interessant, maar er is ook interactie. Zo laten we mensen in kleine groepen meedenken over onderwerpen of nemen een ontmoetingsspel op in het programma. Hierdoor leren mensen elkaar beter kennen en ontstaat er verbinding.

Mensen zullen zich pas echt betrokken gaan voelen, als ze ook onderdeel uitmaken van een initiatief en gaan samenwerken met anderen in de wijk. De veelheid aan activiteiten binnen een community maakt het mogelijk dat nieuwe mensen vanzelf iets vinden dat bij hun interesse en capaciteiten past. Als community builder kun je daar een handje bij helpen door mensen te vragen waar zij enthousiast voor zijn en op wat voor manier ze een bijdrage zouden willen leveren. Maar zonder te forceren. Geef mensen de tijd om de kat uit de boom te kijken. Bij de Bruispunten kun je vrijblijvend aanschuiven.

Ook kun je één keer per jaar een ideeënbrouwerij organiseren, waarbij je helemaal start bij de ideeën van mensen zelf.

Zo kun je van je wijkplatform meer een wijknetwerk of community maken. De community bestaat uit een kerngroep van trekkers en daar omheen bewegen initiatiefgroepen die los-vast verbonden zijn met het geheel. Nieuwe groepen kunnen ontstaan en ook weer verdwijnen als een project afgelopen is. Die openheid en flexibiliteit maakt het gemakkelijker om te groeien en nieuwe mensen te betrekken.

Heb jij tips en ideeën om nieuwe mensen te betrekken bij je community en gemakkelijk in te laten stappen? Laat het weten door je reactie hieronder te plaatsen of via de Linked In groep lokale community builders.

Meer weten over de methodes en werkvormen? Bestel Bruisen, Brouwen, Binden!-handboek voor lokale community builders.

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Van wijkplatform naar community

Lol met crowdfunding veerpont en steiger voor GOUDasfalt

In Gouda is er weer een erg leuke crowdfundingsactie. Deze keer voor financiering van een veerpont en steiger voor GOUDasfalt en werving van vrijwillige veerbazen. De actie is een ongekend succes. Dat komt om te beginnen omdat GOUDasfalt al een sterke community heeft opgebouwd, die het project actief steunt. PR via sociale media en lokale kranten en een ijzersterk filmpje op Voor je Buurt doet de rest. Wie het filmpje bekijkt is meteen om. Die pont moet er komen. Omdat het geld voor de pont al binnen 5 dagen bij elkaar was gespaard en er al 21 vrijwilliger pontbazen zijn, is een nieuw filmpje gemaakt waarin op een ludieke manier wordt opgeroepen om te doneren voor een aanlegsteiger.
Wil je bijdragen? Wees er snel bij en ga naar Voor je Buurt! Nog een paar dagen te gaan…..
pontGOUDasfalt-update-1536x1024

Geplaatst in Geen categorie | Getagged , | Reacties uitgeschakeld voor Lol met crowdfunding veerpont en steiger voor GOUDasfalt